U bent hier

Het Kamp van Lokeren 1944-1947 - Opgesloten tussen zwart, wit en grijs

Tussen 1944 en 1947 gebruikte de Belgische overheid een voormalig Duits gevangenenkamp even buiten het stadscentrum van Lokeren als interneringscentrum voor personen die verdacht werden van collaboratie of daarvoor veroordeeld waren.

Tussen 1944 en 1947 gebruikte de Belgische overheid een voormalig Duits gevangenenkamp even buiten het stadscentrum van Lokeren als interneringscentrum voor personen die verdacht werden van collaboratie of daarvoor veroordeeld waren. Het werd een van de grootste interneringscentra van Oost-Vlaanderen en er passeerden meer dan 20 000 mensen. Onder de gevangenen zaten mensen van allerlei slag. Na de sluiting in 1947 verzonken het kamp en zijn geschiedenis enigszins in vergetelheid, maar voor veel ex-gedetineerden bleef het deel van een moeilijk te verwerken verleden.

Aalmoezenier en fotograaf Longinus De Munter fotografeerde het kamp en zijn bewoners in zwart, wit en grijs. Zijn beelden zijn uniek: het leven in naoorlogse gevangenissen en interneringscentra werd zelden in beeld gebracht. Naast zijn foto’s toont de expo hoogstaand artistiek werk van schilders, tekenaars, componisten en schrijvers – denk aan Filip De Pillecyn, Paul De Clercq, Gaston Feremans en Romain Malfliet – dat in of over het kamp werd gemaakt. Getuigenissen uit dagboeken van de kampbewoners en bewakers wisselen af met actuele verhalen en herinneringen van ooggetuigen en hun kinderen.

Collaboratie en repressie zijn in België nog steeds heikele thema’s. Ook het kamp van Lokeren blijft de gemoederen verhitten. 

09/12/2017 tot 14/10/2018
Geen archief items gevonden
Geen gerelateerde tentoonstellingen gevonden